بازيافت آسفالتهای شهر"هوستون" که بصورت گرم ومتحرک صورت گرفته، جايزه بهترين عملکرد را نصيب خود نموده است. اين عمليات در کنار پاکسازی بزرگراه و از بين بردن دست اندازها جلوه ای ديگر داشت.

تجربه تگزاس ثابت کرد که بازيافت گرم و در حال حرکت آسفالتهای شهری را می توان سريع و با ايجاد سطوح صافتر به انجام رساند.

يک شرکت پيمانکاری بازيافت آسفالت به شيوه گرم، بزرگراه هفت باندی بسيار شلوغی را در حومه هوستون بازسازی کرد. "جيم کينگ"، از شرکت " بازيافت آسفالت کالتر" می گويد: " پروژه بزرگراه 6 ايالت، از جنوب خط I-10 در يک بزرگراه با ظرفيت 45000 خودرو در روز اجرا شد که در يکی از شلوغترين نواحی اقتصادی-بازرگانی شهر هوستون قرار دارد. رفت وآمد، کار ما را بسيار مشکل کرده بود. جاده توسط بازارچه و مجتمع های آپارتمانی احاطه شده است. آنجا در واقع يک محيط کاملا تجاری بود؛ اما هنگام کار، آمد و شد را در هر زمان تنها در يک باند مختل می کرديم".

تحت چنين شرايطی، شرکت "کالتر" توانست جايزه "جاده هموار" را کسب کند. اين جايزه 46000 دلاری از مبلغ تعيين شده 50000 دلار برای مساحت 281000 يارد مربع بود.

در تگزاس، جايزه فوق به پروژه هايی تعلق می گيرد که شامل خارج نمودن آسفالت و هموار کردن سطح ويا روکش گذاری باشند. نتيجه اين اقدامات، آسفالتی هموار و صاف خواهد گشت.

"جان رتبن"، معاون فروش شرکت کالتر می گويد: "جايزه دلچسب بود؛ اما تمام تلاش ما در جهت رضايت مشتری است".

ايالت تگزاس در اين طرح از يک فرايند بی نظير بازيافت گرم مخلوط و در حال حرکت استفاده کرد که از آسفالتهای نابود شده موجود، بعنوان سطح پايه بهره برده شد و روی آن يک لايه تازه آسفالت گرم قرار گرفت.

"رتبن" ادامه داد: "سطح جاده را در حدود 350 درجه فارنهايت حرارت داديم و هنگامی که نرم شد؛ به عمق 1 اينچ آنرا کنديم. از يک سازه بازيافت که چسبناکی آسفالتهای کهنه را مرمت می کرد؛ برای مخلوط کردن با آن استفاده کرديم. اين ماده را به قطر يک اينچ بعنوان سطح پايه قرار داديم. در طول زمانی که مواد در درجه حرارت 225 فارنهايت خارج می شدند؛ 1 اينچ  روکش آسفالت نو گرم شده بر روی سطح بازيافت شده قرارمی گرفت. چيزی که بی نظير است؛ اين بود که ماشينی که عمليات کندن آسفالت را انجام می داد؛ بطور همزمان، کار تهيه سازه بازيافت، ساختن سطح پايه و کشيدن روکش را نيز انجام می داد".

فايده اين همه زحمت اين بود که هيچ وقفه ای بين بازيافت سطح و کشيدن روکش اصطکاک وجود نداشت و در نهايت، جاده ای ايمن تر برای خودروسواران پديد می آمد.

اما يک مزيت مهندسی نيز در اين ميان حاصل شد. آنگونه که "رتبن" می گويد: "ما به يک چسب حرارتی در ميان لايه بازيافت شده و لايه جديد دست پيدا کرديم. از نقطه نظر مهندسی، هيچ همخوانی و ارتباطی بين لايه بازيافت شده و لايه جديد وجود ندارد و اين پيشرفت تازه، قدم مهمی در افزايش عمر آسفالت برداشته است. ما از همان حرارتی که برای جداسازی جاده استفاده کرديم؛ برای چسباندن دو لايه به يکديگر نيز بهره برديم و هر دو لايه در يک زمان در همديگر فشرده شدند".

سطح جديد توسط يک ماله جداگانه و مرتعش ايجاد می شد که با فاصله ای کمتر از 3 فوت پشت ماله ای که سطح پايه را ايجاد می کرد؛ قرار داشت. اين ماله از ناودانی در جلوی دستگاه آسفالت کننده تغذيه می شد که آسفالت داغ مخلوط را از طريق تونلی بطول خود ماشين به ماله آسفالت کننده می رساند.

بدليل اينکه ماشين با سرعت 18 تا 20 فوت در دقيقه حرکت می کرد؛ موانع جاده ای به سرعت برداشته می شدند در حاليکه آسفالت جايگزين بدون اندکی درنگ بر روی سطح قرار می گرفت. با اتخاذ اين روش، تقاطع ها و مسيرهای عبور و مرور، از نقطه شروع تا پايان، بيش از 15 دقيقه بسته نمی شدند.

عمليات فوق، همچنين لبه مجاور باندهای بازيافت شده را نيز حرارت می داد که منجر به اتصالی پايدارتر و منسجم تر در بين باندهای بزرگراه می گرديد.

در سال 2003 آمستردام در هلند شاهد اجرای دو طرح عظيم و توافق بر سر اجرای يک طرح بزرگ ديگر بود. اولين طرح، ساخت متروی جديد شمال-جنوب بود که نيازمند احداث ايستگاههای جديد و تونلهای بسيار می باشد. دومين طرح، گسترش تراموای IJ بود که در حومه مسکونی جديد IJburg  اجرا گرديد و عمليات ساخت دو پل جديد نيز در آن گنجانيده شد. سومين طرح نيز احداث تونل دوم کوئن بود که در پی اجرای آن از ميزان تراکم راهبندان در مسير بندر آمستردام تا فرودگاه شيپول کاسته خواهد شد. دراين نقشه، همچنين، عريض سازی تونل اول کوئن نيز در نظر گرفته شده است. شهرداری آمستردام خود را ملزم می داند که حمل و نقل عمومی شهروندان و گردشگران را در سطحی عالی ارائه دهد. اين در حالی است که برای طرحهای جاده سازی آينده، شهرداری با کمبود زمين مواجه است.

خط متروی شمال-جنوب آمستردام

خط متروی جديد شمال-جنوب امکان ارتباط بين مناطق رو به گسترش شهر آمستردام را فراهم می آورد. مناطق داخلی شهر مستقيما به دو مرکز تجارت جهانی شهر در قسمت جنوبی و شمالی متصل خواهند شد. هر دو مرکز از جمله مناطق در حال گسترش بخش تجاری و مسکونی می باشند. شبکه فعلی اتوبوس و تراموای زمينی در آينده قادر به پاسخگويی به نياز جمعيت فزاينده مسافران نخواهد بود. تا سال 2005 گمان می رود که هرروزه 1.1 ميليون مسافر در آمستردام از وسايل نقليه عمومی استفاده خواهند کرد. هنگامی که خط جديد در سال 2011 گشوده شود؛ بيش از 200000 مسافر از آن بهره خواهند برد و زمان سفر بين شمال تا جنوب به 16 دقيقه کاهش خواهد يافت. سرمايه گذاری عمده در اين طرح به عهده دولت است و مبلغ 1.5 ميليارد يورو را در اين راه هزينه خواهد کرد. شهرداری آمستردام نيز در مشارکت با دولت 346 ميليون يورو در ساخت و ساز سرمايه گذاری خواهد نمود.

جاده شمال-جنوب

خط شمال-جنوب به طول 9.5 کيلومتر خواهد بود و از شمال آمستردام و بصورت روزمينی آغاز شده و از آن پس، بصورت زير زمينی از مناطق IJ و ايستگاه مرکزی و سپس، از ميان دو تونل زير دامارک، روکين، ويزلسترات،فرديناند بولسترات و شلدسترات عبور خواهد کرد. اين خط پس از طی اين مسير، از زير مرکز تجارت جهانی جنوب سر در خواهد آورد. اين مسير شامل 9 ايستگاه خواهد بود که به ترتيب در بويکسلوترميرپلين، يوهان فان هاسلتوگ، ايستگاه مرکزی، روکين، ويزلگراخت، سينتوربان، اروپاپلين، مرکز تجارت جهانی جنوب و سيکسهاون ساخته خواهند شد.

ساخت خط شمال-جنوب

عمليات ساخت اين خط از ايستگاه مرکزی و سينتوربان، از ماه آوريل 2003 آغاز گرديده است. اين ناحيه از نقطه نظر فنی، دشوارترين قسمت کار است و آنهم بخاطر احتمال آسيب رسانی به ايستگاه تاريخی مرکزی می باشد. خرپاهايی که بر روی آنها اين ايستگاه تاريخی بنا گرديده اند، با ساخت تونلی با طول 130 متر و عرض 21 متر در زير آن، در معرض آسيب قرار خواهد گرفت. از اين رو، عمليات حفر تونل با سرعتی آهسته و با دقت بسيار زياد صورت خواهد پذيرفت. يکی از تکنيکهای اصلی ساخت و ساز که بکار می رود، شناوری است که در آن، محفظه های زير آبی و  بخشهای مختلف تونل در يک dock ساختمانی ساخته خواهند شد و تا محل مورد نظر يدک کشيده می شوند. اين بخشها، سپس، در شيارهايی که قبلا در زير آب يک کانال يا بندر تعبيه شده اند؛ نصب خواهند شد. به اين دليل، عبارت تونل شناور بکار می رود. روش ديگری که برای ساخت تونل، بويژه در زير ايستگاه مرکزی بکار خواهد رفت؛ روش ديوار-سقف خواهد بود. در اين روش، ديواره هايی از جنس بتون مسلح و به ضخامت 1.2 متر و عمق 40 متر ساخته خواهند شد. سقفی نيز بر فراز آن ساخته می شود تا شکلی جعبه مانند را برای تونل بوجود آورد.

گسترش بزرگراه تراموای IJ

شهرداری آمستردام در حال ساخت يک منطقه مسکونی جديد بنام IJburg می باشد. تا سال 2012 بيش از 18000 خانه بر روی هفت جزيره مصنوعی در درياچه IJ احداث خواهد شد. منظور از اجرای اين طرح در چنين مکان منحصربفردی، استفاده بهينه از فضای نزديک شهر آمستردام بوده است. در حال حاضر، زمين اندکی برای ساخت و ساز وجود دارد. سياست محيط زيست ملی ايجاب می کند که مناطق شهری جديد بايد تا سرحد امکان به مرکز شهر نزديک باشند تا از اين طريق، ميزان آلودگی حاصل از حمل و نقل کاهش يابد و همگان از يک سيستم حمل و نقل عمومی کارا بهره مند شوند.

گمان می رود IJburg جمعيتی بالغ بر 45000 نفر در زمان تکميل ساخت آن داشته باشد و از اين ميان، 12000 نفر هرروزه، برای کار به شهر مراجعه کنند. طرح کشيدن تراموا به IJburg به عنوان قسمت بسيار مهمی از کل پروژه اين ناحيه در نظر گرفته شده است.

عمليات ساخت و ساز اين طرح در سه فاز صورت خواهد پذيرفت. در اولين فاز، تراموا از ايستگاه مرکزی آمستردام شروع خواهد شد و تا پايان سيتی استريت ادامه می يابد. اين فاز 8.5 کيلومتر را در بر می گيرد و در آن 9 ايستگاه وجود دارد و زمان تکميل آن نيز سال 2004 می باشد. فاز دوم، خط تراموا را در استرندايلند به پيش خواهد برد و تاريخ تکميل آن نيز سال 2007 خواهد بود. در اين سال 8000 خانه نيز در اين منطقه به بهره برداری خواهد رسيد. فاز سوم احتمالا در سال 2012 شروع خواهد شد و کار احداث تراموا را در بويتنايلند به پايان خواهد رساند؛ آنهم درست قبل از اينکه کار ساخت 18000 خانه مسکونی به پايان برسد. اولين فاز نيازمند ساخت بيش از 1.5 کيلومتر پل، تونل و پل دره گذر می باشد و همچنين برق مورد نياز برای حرکت واگنهای حمل بار نيز بايد تامين گردد. طرحهای مربوطه که در کنار اين طرح اجرا خواهند شد؛ از اين قرارند: حلقه IPTA ( حلقه ای دوار که به تراموا اجازه می دهد از پايانه مسافربری اوستليک عبور کند، کاری که در حال حاضر امکان پذير نيست) و IJweg ، يک سيستم جاده ای برای خودروها، دوچرخه ها و عابرين پياده ای است که قصد آمد و رفت به IJburg را دارند.  

1- كوچ نشيني بر مبناي صيد و شكار
2- كوچ نشيني بر مبناي زندگي شباني
3- كوچ نشيني بر مبناي ييلاق و قشلاق
4- كوچ نشيني بر مبناي كشاورزي ابتدائي
5- يكجانشيني بر مبناي كشاورزي و به گزيني مواد كشاورزي


شهر چيست ؟
شهر مجموعه‌اي از تركيب عوامل طبيعي، اجتماعي و محيط هاي ساخته شده توسط انسان است كه در آن جمعيت ساكن متمركز شده است. جمعيت در اين مجموعه به طور منظمي درآمده و آداب و رسومي را براي خود ابداع كرده است.
تعاريف مختلف شهري :1- تعريف عددي2- تعريف تاريخي3- تعريف حقوقي
1- تعريف عددي :
مركزي از اجتماع نفوس كه در نقطه‌اي گرد آمده و تراكم و انبوهي جمعيت در آن از حد معيني پايين تر نباشد. بر اين اساس در بيشتر ممالك حد جمعيت شهر 2500 نفر است.
2- تعريف تاريخي :
برخي از علما معتقدند ، كه مراكزي كه از قديم نام شهر به آن اطلاق شده است، به عنوان شهر شناخته مي شوند.
3- تعريف حقوق :
در دوره‌هاي گذشته، شهرها داراي امتيازاتي بودند، كه در روستاها نبود. مانند حق داشتن بازار و خدمات نظامي .

عوامل پيدايش شهرها
1- مازاد توليد محصولات كشاورزي
2- توسعه شبكه راهها و تمايل بشر به ايجاد يك زندگي دسته جمعي
3- توسعه مبادلات كالا و پيشرفت هاي تاريخي
4- عوامل طبيعي مانند وجود آب، مساعدت زمين و خاك
عوامل گسترش شهرها :
1- تحول در حمل و نقل و سرعت مبادلات .
2- پيدايش تخصص و تقسيم كار
3- ازدياد جمعيت
4- توسعه مهاجرت ها
5- تمركز صنعت و مهاجرت
6- توسعه مراودات اقصادي
7- بالا رفتن سطح درآمد
8- تنوع در مشاغل
9- پيدايش و گسترش وسايل ارتباط جمعي
شهرسازي چيست ؟
مجموعه روشها و تدابيري كه متخصصين امور شهري بوسيله آن شهرها را بهتر مي سازند به شهرسازي يا علم تنيسق شهرها شهرت دارد.
از ديدگاه ديگر ، شهرسازي عبارتست از مطالعه، طرح ريزي و توسعه شهرها با در نظر گرفتن احتياجات اجتماعي و اقتصادي .

تاريخچه و خاستگاه شهرسازي :
1- لوكوربوزيه معتقد است : « آغاز شهرسازي معاصر به پايان قرن هفدهم، زيالي لوئي چهاردهم است و او را نخستين شهرساز دنياي غرب بعد از تمدن روم مي داند »
2- زيگفريد معتقد است : «آغاز شهرسازي معاصر به سالهاي آخرين قرن شانزدهم بر مي‌گردد. يعني – دوره پاپي سيكستوس پنجم – كه وي را اولين شهرساز مدرن مي داند.
3- زيرلو معتقد است : «نظام جديد خانه‌سازي در حومه‌ها كه امكان جرايي يك نفر از همسايه‌اش را ميسر مي سازد، ترجمان تجملي خانه‌هاي بشر اوليه است.
در ادامه ی همین تحقیق در قسمت «تحولات شهرسازی» به صورت مفصل وجامع تری به این موضوع خواهیم پرداخت .
وظايف شهرسازي :
1- طرح و تنظيم نقشه‌هاي جديد
2- توزيع صحيح تأسيسات شهري و برنامه‌ريزي جهت حمل و نقل شهري
3- بسط روابط اجتماعي و اقتصادي
4- ايجاد محيط‌هاي راحت و سالم
5- كاستن از اثرات سوء زندگي شهري

شهر ساز كيست ؟
در حقيقت شهرسازي يا طرح و برنامه‌ريزي شهري عبارت از دو پديده محيط و انسان هستند، كه در كنار هم جوامع زيستي را به وجود آورده اند.
شهرساز به ايجاد رابطه‌اي منطقي بين انسان و محيط زيست مبادرت مي كند.
امروزه متخصصين شهرسازي در زمينه مسائل شهرسازي، در دو رشته اصلي برنامه‌ريزي شهري (Urban planning) و طرح ريزي شهر (Urban Design) ايفاي نقش مي‌پردازند.

منبع سایت علمی دانشجویان ایران